inanmak?!?

Kafa karışık,bir garip.Üzgün,şaşkın ne yapacağını bilemez halde. Yok mu yol gösteren? yoksa gene ben miyim kendime çare?
İnsanlar insanları şaşırtır,kırar ama bunlar hiç umulmadık biri tarafından yapılınca bir karara varmak zorunda hissediyor insan kendisini.Neye inanmalı?Ebedi olan güven böyle buhar olup uçmamalı.İnsan inanmak istediğine değil , inanmak zorunda olduğuna inanmalı.Hayallerle beraber kırılan kalp nasıl düzeltilir? Düzelse de o kalp eskisi gibi hissedebilir mi? Aynı heyecanda aynı tempoda çarpabilir mi?
"Neden?" diye sorup duruyorum kendime.Bir nedeni olmalı bunların.Göründüğü gibi olmamalı çünkü haketmedim ki olanları.Üzülmek,üzmek istemiyorum.Bugüne kadar olan güvenim ellerinde çatlamış olsa da kırılmadan vazgeçmek istemiyorum.Evet inanıyorum çünkü kaybetmek isteyemeyecek kadar bağlı olduğumun farkındayım.