Anılar da çift taraflı...

Önümüzdeki bir ay evden çıkasım yok.İçimdeki özlem hala gitmedi desem yeridir. Şu an çift taraflı bir özlem yaşıyorum.Biri evimde olmama rağmen bitmeyen hayatımın hasreti diğeri de bir ay boyunca yaşadıklarıma duyulan bir çeşit özlem.
Buraya gelene kadar kaç defa dedim hatırlamıyorum;

"evim,odam,yatağım,bilgisayarım"...

Şimdi evimde, odamda ,yatağımda, bilgisayarımın başındayım.Gelene kadar oraları özlemeyeceğimden o kadar emindim ki şimdi yanıldığımı farkediyorum.Kampımı,arkadaşilarımla geçirdiğim 15 günü,sonrasını ve yaşadıklarımı gerçekten özlemeye başladım bile.

Az önce kampta tanıştığım büyük çekirgeyle konuştum :).Çekirge dememe bakmayın her nekadar gerçek anlamda hayvan olan çekirgelerle de karşılaşmış olsam da bu bahsettiğim üç koreli arkadaşımın fiziken en büyük olanı :).O da bizleri özlemiş belli ki.

Kampta sürekli yaptığımız bir geyik vardı.Alırdık bu büyük çekirge Youn'u karşımıza sorardık;

-Abi napıyorsun yaaa?

ve verdiği cevap şu olurdu;

-cigarrechurrum.

:)))))))).Cevap her zaman aynıydı fakat nasıl yazıldığını bilmeden telaffuz etmek böyle oluyormuş.. Az önce nette muhabbet ederken aynı soruyu sordum ona ve kendince yorumladığı "sigara içiyorum" cümlesini tamamen yanlış anladığını farkettim :) Gayet normal tabiki... Bunlar bana kampımın güzel günlerini anlatıyor işte özlememek elde değil...


Şimdiye gelince.Oradayken yanımda olmasını istediğim herşeye kavuştum sonunda o yüzden de evden çıkasım yok işte...Müzik hep benimle olsa da odamda dinlemek farklı tabi ki...
Venedikten aldığım maskeleri duvarıma astım bir parçam hala oralarda bir yerde ama eminim yakında dönecektir..:)

Hala beklemekteyim...

Bir özlem biter yenisi başlar... Hep mi böyleymiş?

Ben yeni öğrendim....